Świadectwo Wiary 1. Fragment mojego świadectwa wiary

 Świadectwo Wiary 1. Fragment mojego świadectwa wiary

Moje świadectwo wiary i bliskiej relacji z Bogiem napisałam w zeszłym roku (2025) i nosi ono tytuł "Szukając Boga, Szukając siebie". Jest to nietypowe świadectwo, ponieważ napisałam je jako zbiór reportaży, zapisanych niechronologicznie. Z tego względu może się wydawać ono patchworkiem wspomnień.

Rozdział 1. W Oazie byłam inna


Wspomnienia sprzed wielu lat.

 

Jako dziewczynka uczęszczająca do gimnazjum, chodziłam na Oazę. Jeśli ktoś nie wie co to jest? Już tłumaczę… To takie spotkania co sobotę i piątek, czasem co niedzielę. Taka trochę „ministrantka” dla dziewczyn. Śpiew, modlitwa, spotkania, Msza z śpiewem, czytania na Mszy, „Namiot Spotkania”. Chodzi o to, aby poczuć Boga w swoim życiu, nie tylko od niedzieli. Śpiewałam więc na piątkowych Mszach, przy akompaniamencie gitary, razem z innymi dziewczynami. Robiłam sobie w domu takie małe spotkania z Bogiem, tak jak w Starym Testamencie - kiedy ktoś chciał porozmawiać z Bogiem, udawał się do swojego osobistego namiotu i tam rozmawiał z Nim. Ja czytałam fragment z Pisma Świętego, a potem to rozważałam.

 

(…)

 

Kiedyś mieliśmy czuwanie w kościele, cała grupa i ksiądz. Było całkiem ciemno. My zebrani przed ołtarzem, jedna świeca i cichy głos kapłana. Wydał nam parę rozporządzeń co mamy, a czego mamy nie robić. Kiedy zaczęła się modlitwa serca i duszy, taka prawdziwa, nie z formułki, poczułam coś niesamowitego. Nie pamiętam już, co to dokładnie było, ale to było jak dotyk miłości. Wracając do salki katechetycznej, mieliśmy zachować ciszę, nic nie mówić. Ale ja… nie potrafiłam przestać się cieszyć tym dotykiem w sam środek duszy i serca – Jego dotykiem. Mówiłam: „To było niesamowite!” Czy tylko ja coś poczułam? Dlaczego tylko ja się cieszyłam?


***

Krótki komentarz z dnia 13 marca 2026 roku


Jak ważny jest początek relacji z Kościołem, jak ważne jest to, jak jesteśmy w nim traktowani przez innych ludzi i duchownych. Przeważnie to od ludzkiego widzimisię zależy, czy człowiek zostaje w kościele i idzie tą drogą czy nie. Mało kto patrzy wówczas na samego Boga. A kiedy ktoś już zaczyna na Niego patrzeć, dostaje ochrzan, że zrobił coś wbrew ustalonym "formułom".

Jak ważne jest to dla nastolatków, i dla starszych dzieci. Być akceptowanym we wspólnocie. A przecież wspólnota to tylko podkład pod to, co najpiękniejsze: pod bliską relację z Bogiem.

 Dlaczego ja wciąż podkreślam te słowa "bliska relacja z Bogiem"?

Bo przemiana i nawrócenie człowieka zaczyna się od serca i od Boga właśnie. Dopiero kiedy przyjmiemy Go autentycznie do serca, do swojego słabego człowieczeństwa, do wnętrza siebie, dopiero wówczas może On autentycznie zacząć nas przemieniać. A przemiana ta wpływa na resztę wspólnoty. Nie odwrotnie. Bo to co powierzchowne, może mylić, może być tylko przyjętą pozą. Zaś to co wynika z środka, nie potrzebuje słów, ani zapewnień, bo widać to gołym okiem.


***




Chcesz przeczytać całe moje świadectwo?
Znajdziesz je tutaj->
SZUKAJĄC BOGA, SZUKAJĄC SIEBIE


 

 

 



Popularne posty z tego bloga

Miłosierdzie Boże Nade Mną - Zachęta do prowadzenia dziennika duchowego

Obraz
 Miłosierdzie Boże Nade Mną - Zachęta do prowadzenia dziennika duchowego Miłosierdzie Boże Nade Mną czyli Zachęta do prowadzenia dziennika duchowego. Czym jest ta książka i jak z niej korzystać? MIŁOSIERDZIE BOŻE NADE MNĄ - O CZYM JEST TA KSIĄŻKA? Zapisywane przez mnie w ciągu paru miesięcy wpisy zawierają rozważania, fragmenty z Pisma Świętego oraz Słowa pisane pod natchnieniem Ducha Świętego. Pod każdym wpisem znajdują się pytania, które można sobie zadać, a następnie zapisać odpowiedzi w swoim Dzienniku Duchowym. Publikacja skierowana jest do osób świeckich, żyjących w bliskiej relacji z Bogiem oraz do duchowych. Z tego względu jest ona podzielona na trzy części wchodzące w integralną całość książki. Książka ta poświęcona jest w całości Miłosierdziu Bożemu. Stanowi dodatek do znanych nam już: Godziny Miłosierdzia oraz Koronki do Miłosierdzia Bożego.   JAK KORZYSTAĆ Z TEJ KSIĄŻKI? Cytat ze słów Miłosierdzia Samego " Dłonie te, które zapisują te słowa, miłosierd...
Czytaj więcej

MIŁOSIERDZIE BOŻE NADE MNĄ rozdział 1. Maleńkie Miłosierdzie

Obraz
 MIŁOSIERDZIE BOŻE NADE MNĄ  Rozdział 1. Maleńkie Miłosierdzie Czy można być dla Boga pielęgniarką lub lekarką? Czy można leczyć Jego rany serca? Okazuje się, że można. Bóg pragnie, aby ci, którzy Go kochają, koili Jego rany, tulili Jego serce dla uśmierzenia bólu. Nasz kochany Jezus. Ileż On miał na sobie ran? Jak wiele cierpienia musiał znieść? Głowa mała. Tylko jak właściwie można uleczyć rany samego Boga? Tam, gdzie spotykam biedę, gdzie widzę wielką potrzebę kochania czy opieki – tam proste gesty przybierają formę małych cudów. Uśmiech może być jak kojący plaster. Dobre słowo może uratować komuś życie. Pocieszenie może pokazać komuś, że nie jest sam i że liczy się jako człowiek. Tam, gdzie widzę potrzeby najróżniejsze, takie małe i duże, (wielkość się nie liczy), tam jest ukryte ciche cierpienie. A w tym cichym cierpieniu jest ukryty sam cierpiący Chrystus. Bo „Coście uczynili jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” Mateusza 25,40. A zatem nie t...
Czytaj więcej

MIŁOSIERDZIE BOŻE NADE MNĄ rozdział 2. Zmiłuj się nad sobą

Obraz
 MIŁOSIERDZIE BOŻE NADE MNĄ Rozdział 2. Zmiłuj się nad sobą Czy Miłosierdziem może być także i dbanie o siebie? Dziecko, które jest zaniedbywane przez rodziców, któremu nie poświęca się wystarczająco dużo czasu. To, które zmaga się z lękami, strasznymi wyobrażeniami. Które obejrzało jakiś film i teraz śmiertelnie boi się, że coś mu się stanie. Ileż ran nosi w sobie dziecko ukryte w dorosłym człowieku? Czy umiem zadbać o te swoje rany? Teraz już tak. Bo sama jestem dla siebie rodzicem. I ty także możesz się sobą zaopiekować. Przypomnij sobie najstraszniejszą traumę ze swojego dzieciństwa. Czy ktoś wtedy przyszedł ci z pomocą? Ja pamiętam, że wielokrotnie Bóg stawiał na mojej drodze ludzi, którzy mi pomagali. Było cierpienie, ale i uwolnienie od cierpienia. Pan Bóg opiekuje się nami nawet wówczas, gdy nie zdajemy sobie z tego sprawy. Wystarczy spojrzeć wstecz i przypomnieć sobie te małe cuda. Choćby taki, gdy zalęknione dziecko otrzymuje wsparcie od dobrego, kochającego taty, któ...
Czytaj więcej